Onlangs is in het Diakonessenhuis in Utrecht een hartmonitor geïmplanteerd die in plaats van via een afstandsbediening kan worden bediend via een smartphone-app. Dit is in Nederland nooit eerder op deze manier gebeurd.

Met de hartmonitor wordt onderzocht of de klachten van de patiënt worden veroorzaakt door een hartritmestoornis. Op basis van vooraf door het ziekenhuis aangebrachte instellingen, registreert het apparaatje als het hartritme verstoord raakt. Op het moment dat de patiënt iets afwijkends voelt aan het hart, kunnen gegevens over het hartritme door de persoon zelf opgevraagd worden via een app die wordt geopend met een Bluetooth verbinding.

Diederik Loos, LXT: “Het is een mooi voorbeeld van een IoT toepassing. Het ziekenhuis heeft nu niet alleen de informatie uit de hartmonitor, maar weet ook wanneer de patiënt iets aan het hart denkt te voelen. Door dit soort informatie te koppelen aan andere sensoren (zoals de accelerosensor in een telefoon of gps) kan er misschien zelfs een relatie onthuld worden tussen bewegingen en afwijkingen in het patroon van het hart.”

De uitslagen van de patiënt worden gecontroleerd en geanalyseerd door medisch specialisten die bekend zijn met alle ins en outs van pacemakers. Een patiënt kan met het ziekenhuis bellen op het moment dat hij/zij een klacht als ernstig ervaart; een cardioloog kan direct op afstand meekijken of de klacht is veroorzaakt door een hartritmestoornis. Een groot verschil met de huidige implantaten – die nog met afstandsbediening werken – waarbij de gegevens pas worden doorgestuurd als de patiënt weer in de buurt is van de bijbehorende zender.

Omdat bij de nieuwe hartmonitor de verbinding tot stand komt via Bluetooth, is het niet meer nodig om de afstandsbediening tegen het implantaat in het lichaam aan te houden om verbinding te maken. Zolang de smartphone binnen een afstand van zo’n 1,5 meter van het implantaat wordt gebruikt, kan de verbinding worden gemaakt. Dat is een ander mooi voordeel ten opzichte van de vorige hartmonitor.

De hartmonitor, die ongeveer het formaat van een lucifer heeft, wordt vlak onder de huid geplaatst, tussen het borstbeen en de schouder. Als de patiënt geen eigen smartphone heeft, krijgt hij er een van het ziekenhuis; deze kan enkel gebruikt worden voor het activeren van de app en het verzenden van de gegevens.

Het is mooi om te zien dat zoiets kleins als Bluetooth Low Energy (BLE) een oplossing zo veel handiger/waardevoller kan maken”, aldus Diederik Loos.

Bron: Tweakers.net

Bas Verhoef

%d bloggers like this: